|
Trouw is de andere wang (De Geus, 2009)
Video Warhol
This div will be replaced
Beroemdheden (op volgorde van verschijning) in Trouw is de andere wang Oscar Wilde - Pierre Pérignon – Mozart - Bach – Beethoven - Marilyn Monroe - Albert Einstein - Andy Warhol - Tom Waits - Nat King Cole - Ray Charles - Elvis Presley - Bob Dylan - John Lennon - Salvador Dalí – Perugino – Rafaël – Picasso - Toulouse-Lautrec – Ingres – Nietzsche – Madonna – Prince – Evander Holyfield - Adolf Eichman - Thomas à Kempis - James Bond – Churchill - Alexander de Grote – Napoleon – Gorbatsjov – Michelangelo - Gianni Rivera - Jezus Christus - James Dean - John F. Kennedy - Dick Cavett - Stalin - Glenn Gould - Che Guevarra - Valerie Solanas - Jim Morrison – Achilles - Mick Jagger - Adolf Hitler - Richard Nixon - Ernest Beaux - Rabbi Löw – Zadkine - Henry Moore - Yoko Ono - David Niven - Frank Sinatra - Jascha Heifetz - Diogenes van Sinope - Roberto Cavalli - Charles Darwin - Alfred Russel Wallace - John Moses Browning - Le Corbusier - Mies van der Rohe - Dmitri Mendelejev – Blondie - The Sex Pistols – Goethe – Schiller – Newton - Sigmund Freud - Keizer Nero - Dizzie Gillespie - Adolf von Bayer - Jean Harlow - Willem van Ockham - Cary Grant - Melanie Griffith Spiegelneuronen Dit jaar verscheen er een boek met de titel Het spiegelende brein - over inlevingsvermogen, imitatiegedrag en spiegelneuronen. Spiegelneuronen zijn nog niet zo lang geleden ontdekt. Ze zorgen ervoor dat mensen de bewegingen (en de taal) van anderen automatisch in hun hersenen simuleren. Een revolutionaire ontdekking: we zijn imitators van nature. We kunnen niet anders, het zit in ons brein, het gaat vanzelf, net als ademen. “We zijn de beste imitators van de planeet,” aldus de schrijver van het boek, neuroloog Marco Iacoboni, in NRC Handelsblad. Spiegelneuronen zijn (aldus Iacoboni) voor een belangrijk deel
ook verantwoordelijk voor inlevingsvermogen, identificatie, geweten
etc. Met andere woorden, imitatie maakt ons menselijk. Het unieke
individu is dus werkelijk een onzinnig (onmenselijk) concept –
een gedrocht, min of meer. Dat zie je eigenlijk meteen als je alles
van een afstandje bekijkt. Uniciteit en originaliteit neem je welbeschouwd
alleen van heel dichtbij waar, als je er te dicht met je neus bovenop
staat en je blikveld zeer beperkt is. Van een afstandje zie je dat
alles hetzelfde is. Ik vind dat wel prettig. Ik voel me wel geborgen
in die gelijkenis. Misschien zijn de media – vooral tv - wel helemaal uit die imitatiedrang (het verlangen, de honger naar voorbeelden) voortgekomen, bedenk ik nu. Iacoboni schrijft dat we al wel wat spiegelneuronen hebben bij de geboorte, maar dat het systeem echt in vorm komt door de interactie tussen moeder en kind. Zo´n televisiehoofd, is dat niet net het hoofd van je moeder
boven je wieg? Diezelfde nabijheid, exclusiviteit en vernauwing,
bedoel ik. Tv kijken als een soort in de wieg liggen. Nu, dat gaat
misschien een beetje ver, maar toch, iemand die tv aan het kijken
is, heeft wel wat van een zuigeling. Kan niks, kan niet ingrijpen,
handelen, kan alleen maar kijken. Het is een vergelijkbare toestand,
vooral als je er ook nog bij op de bank ligt. De tv als moeder.
Hoe langer ik erover nadenk, hoe plausibeler het me voorkomt. Het
gaat bij de televisie misschien helemaal niet om entertainment en
het in beeld brengen van wat er allemaal gebeurt (“venster
op de wereld”), maar om het laten zien – onophoudelijk
- van voorbeelden (rijken, machtigen, mooien, sterken, snellen,
slimmen etc). Teelt door beeld. Wat je noemt een grootschalig experiment.
De psychologische gevolgen hiervan zijn niet te overzien. Om er
een beetje vat op te krijgen hebben wetenschappers onlangs een Celebrity
Attitude Scale ontworpen die graden van ziekelijkheid in de
omgang met beroemdheden in kaart brengt. In mijn boek worden maar
liefst vijfenzeventig beroemdheden genoemd. Lees hier een fragment uit Trouw is de andere wang Lees hier wat de pers schrijft over Trouw is de andere wang
|
Kunstenaars
Conrad Pi en Johnny Lippy ontmoeten elkaar op straat en raken direct
innig bevriend. Conrad Pi is een groot bewonderaar van Andy Warhol.
Schaamteloos imiteert hij de Amerikaanse pop-artist, om net zo’n
wereldroem te vergaren als zijn grote voorbeeld. Johnny zet zijn
eigen ambitie aan de kant om op te gaan in Conrads zucht naar roem.
In ruil voor deze dienst neemt hij Conrads vriendin als minnares.
Als Conrad hem opdraagt een aanslag op zijn leven te plegen ter
vergroting van de 
