Naomi Klein

Naomi Klein (Canada, 1970) is een Canadees journaliste, publiciste en activiste. Ze begon met schrijven in een studentenblad aan de Universiteit van Toronto. Ze werd feministe toen een afgewezen student in 1989 een bloedblad aanrichtte onder vrouwelijke ingenieursstudenten.

Klein komt uit een maatschappijkritische Amerikaanse familie. Haar grootvader was marxist en vakbondsactivist; hij werkte bij Disney en werd daar ontslagen wegens het organiseren van werknemers. Haar vader Michael, arts, weigerde dienst tijdens de Vietnamoorlog en week uit naar Canada. Haar moeder Bonnie werd beroemd als filmmaker met de anti-pornofilm Not a Love Story.
In 2000 publiceerde Klein No Logo. Dit boek werd een manifest voor de andersglobaliseringsbeweging. Het boek hekelt de negatieve invloed van de merkgerichte consumptiecultuur door de operaties te beschrijven van grote bedrijven die alleen maar proberen een merk te verkopen. De producten maken volgens haar van mensen levende reclamepanelen. Werknemers uit de armste landen worden door dezelfde bedrijven dikwijls uitgebuit om hun winst te vergroten. Het boek werd in 28 talen vertaald en er werden meer dan een miljoen exemplaren verkocht. The New York Times noemde No Logo ‘de bijbel van een beweging’.
Naomi Klein schrijft columns voor The Nation Magazine en The Guardian en haar artikelen verschijnen in Harper’s Magazine, The Globe and Mail en The New York Times. Een bundeling van haar werk verscheen in 2002 in Dagboek van een activiste: van Seattle tot 11 september en daarna. In 2004 schreef en co-produceerde ze The Take, een documentaire over de opstand van Argentijnse fabrieksarbeiders.