Interview

Gepubliceerd in Geuzennieuws n.a.v. Het meisje onder de straat (2009):

‘Alleen onze kinderen mogen ons storen tijdens het werk’

Het meisje onder de straat is de vierde thriller van het prijzen winnende duo Anders Roslund (1961) en Börge Hellström (1957). De twee staan garant voor spanning van de bovenste plank en baseren zich op actuele morele kwesties..

Wij spraken met Anders Roslund over hun nieuwste boek.

Niet alleen crimelezers zijn telkens blij met een nieuw boek van jullie, ook de overheid en de sociale sector zijn jullie dankbaar voor de aandacht die jullie voor sociaal gevoelige thema’s weten te genereren.

‘Elk boek is in de eerste plaats een thriller. Als je onze boeken puur als ontspanning wilt lezen, is dat prima. Als je daarnaast iets over de maatschappij te weten wilt komen, kun je dat in onze boeken vinden. Vanuit Zweden werd heel lang naar andere landen – Rusland, Roemenië – gekeken, in de veronderstelling dat zij jonge daklozen hadden en wij niet. Totdat begin jaren negentig internationale organisaties op de grote problemen in ons ‘perfecte’ land wezen. Officieel zijn mensen wier ouders een huis hebben geen daklozen, dus was er voor hen geen hulp voorzien. Omdat we in Het meisje onder de straat aantonen dat ook mensen met een problematisch thuis in parken en onder de straat kunnen belanden, zijn er nu ook voor hen budgetten voorzien.’

Is dat een grote voldoening voor een schrijver, één die je wellicht niet kende als journalist?

‘Ik heb vijftien jaar lang primetimedocumentaires gemaakt over de uithoeken en schaduwkanten van onze maatschappij. In het journaal en in documentaires klinkt alles heel belangrijk – voor een paar minuten. De volgende dag is er weer ander nieuws. Nu hebben we twee jaar om een boek te schrijven. De aanloop is trager, de tijd om vertrouwd te raken met de personages, zoals de meisjes die werkelijk onder de Zweedse straten leven – maar ik heb ook de indruk dat een boek langer nadreunt.’

Naast de sociale problematiek die jullie aankaarten, wordt er in elk boek aandacht geschonken aan de ouder-kindrelatie. Is dat jullie oerthema?

‘Wat je in je jeugd meemaakt, draag je altijd met je mee. Niets is dus zo bepalend als je jonge jaren. Börge (Hellström, red.) en ik hebben allebei om verschillende redenen een moeilijke jeugd gehad. Ons vertrouwen is al heel vroeg geschonden en we weten hoe fragiel die relatie tussen ouder en kind – van graag zien en graag gezien worden – is. Wellicht is daarom de relatie met onze eigen kinderen ons zeer dierbaar. Börge zette bij de geboorte van zijn dochter, negentien jaar geleden, zijn leven weer op de rails en ik zou mijn eigen leven zinloos vinden zonder mijn tweeling van negentien. Elke werkdag voor het schrijven wisselen we een half uurtje van gedachten en luchten we ons gemoed. We hebben het vaak over onze kinderen, en over de hoop en de angsten die we ten aanzien van hen ervaren. Niemand mag ons dan nog storen wanneer we aan het werk zijn, behalve zij.’