Pers
De pers over Vissen redden
‘Keihard janken zonder een traan te laten, en dat in een boek waarin veel te lachen valt. Zoiets is onweerstaanbaar.’ – de Volkskrant ****
‘Gevoelig en betrokken, geestig en gevat, maar ook stoer en onverschrokken.’ – Opzij
‘Toch schreef Verbeke een hoogst schrandere roman over de kunst van het zelfbedrog, waarin ze een laconieke ondertoon weet te handhaven en ook stilistisch een forse stap vooruitzet (...)Vissen redden is een mer à boire, een zee die nog lang niet leeggevist is.’ – De Morgen
‘Een bijzonder opwindende roman, waarin de schrijfster verbluft met onverwachte wendingen, snelle toonwisselingen en spitse formuleringen. Verbeke heeft sinds Slaap! een indrukwekkende stilistische evolutie doorgemaakt. (...) Haar beste tot nu toe.’ – De Standaard (****)
‘Een liefdesverhaal van duizelingwekkende proporties. (…) Op verbluffend speelse en luchtige wijze krijgt het simpele verhaal van een ongelukkige liefde (…) immense dimensies.’ – NRC Handelsblad
‘Verbeke schreef een hoogst schrandere roman over de kunst van het zelfbedrog, waarin ze een laconieke ondertoon weet te handhaven en ook stilistisch een forse stap vooruitzet.’ – De Morgen
‘Vissen redden is een sprankelende en verontrustende roman, waarin elke zin het verdient zorgvuldig te worden gelezen, en is een bewijs dat Annelies Verbeke zichzelf blijft overtreffen. Een verhaal over de liefde en haar teloorgang om heel erg te koesteren.’ – Goedele Magazine
‘De beste roman uit het oeuvre van Annelies Verbeke. Evenwichtig opgebouwd en in een puntgave stijl verteld. Het verhaal doet een beetje absurd aan door de vele vissenweetjes, maar de auteur bereikt méér dan dat. De roman intrigeert door de filosofische passages over de zin van het leven en ontroert door het grote verdriet van Monique.’ – Het Belang van Limburg
‘Annelies Verbeke heeft een voorliefde voor eigenaardige personages en absurde gebeurtenissen, maar toch schrijft ze steeds over herkenbare gevoelens. Dat is niet anders in haar nieuwste roman Vissen redden.’ – Gazet van Antwerpen (****)
‘De donkere, tragische humor is even treffend als in Slaap!’ – Kathymathys.blogspot.com
‘Het spel met verwachtingen speelt Verbeke knap, net zoals ze een prachtig evenwicht vindt tussen helderheid en lyriek, nuchterheid en roes. Vissen redden is een nieuwe stap in Verbekes oeuvre, dichterbij de realiteit en dieper in de binnenwereld.’ – Recensieweb.nl ****
‘Geslaagde gekte.’ – Boek
‘Wat zijn we onder de indruk van de roman die Annelies Verbeke puurde uit haar eigen liefdesverdriet. 182 pagina’s lang ontroerend mooi (...) Lezen, nu, en straks cadeau geven aan iedereen die een hartslag heeft.’ – Feeling
De pers over Groener gras
‘Opnieuw koppelt Verbeke haar genereuze verbeeldingskracht aan haar keurmerk: nuchterheid die plots aan het galopperen slaat, telkens ook gelardeerd met een heel eigen, soms perplex slaande ironie.’ – De Morgen
‘De humor die Groener gras verlicht, zit ’m in de rake details. (...) De cover roept een gezellige Amélie Poulainsfeer op, maar laat u niet misleiden: in de krachtigste teksten van deze bundel maakt ontroering plaats voor cynisme.’ – Humo
‘Een dwerg die Rutger Hauer heet of een zakenman die op Don Johnson lijkt. Groener gras is een pittige verhalenbundel waarin succesauteur Annelies Verbeke je in absurde situaties rondleidt.’ – Het Nieuwsblad
`Verbeke heeft een geweldig gevoel voor (ironische, droge) humor, oog voor het tekenende detail. Haar verhalen eindigen nooit waar je dat verwacht. Haar personages zijn kinderlijk wreed, zoals echte mensen. Hun leefwereld is realistisch en absurd tegelijk, net zoals de echte wereld. Tenminste: zoals de mensen en de wereld eruitzien na lezing van Groener gras. Laten we hopen dat Annelies Verbeke met deze magnifieke verhalenbundel over winnen en verliezen een heel belangrijke prijs wint.’ – Mark Cloostermans in Standaard der Letteren
`De verhalen zijn doorspekt met humor, niet zelden van het ironische soort. De cocktail van surrealisme, ironie en non-conformistische, eenzame personages doet bij momenten een beetje aan Amanda Filipacchi (Mannelijk naakt, In de wolken, Liefde Jeukt) denken. Wel is het werk van Annelies Verbeke ontroerender. Eén greep uit de vele beeldrijke passages, waarin een oud, kinderloos koppel beslist om te verhuizen naar Thailand. De hond Waldo is het cement van hun huwelijk, want “Ze streelden elkaar nog vrijwel uitsluitend via hem.” Of Groener gras even hoge toppen zal scheren als het alom bejubelde Slaap! zal moeten blijken. Voor mij persoonlijk is het gras wel degelijk groener: het boek overtreft de vorige twee op alle domeinen. Laat de opener van het boek dan ook een gunstig omen zijn. Op “naar een toekomst waarin een prijs gewonnen wordt”’! – Leen de Wispelaere in Indy.be
De pers over Reus
‘Hier is een auteur aan het werk die precies schrijft wat ze wil schrijven en die zich aan conventies en verwachtingen niet veel gelegen laat liggen. Om in de termen van de roman te blijven: in tegenstelling tot haar hoofdpersoon is Verbeke niet verslaafd aan haar eigen bekoorlijkheid, maar een schrijver die het zichzelf moeilijk wil maken.’ – NRC Handelsblad
'Verbeke pakt de surrealistische Vlaamse traditie weer op. Reus is een harde én mysterieuze roman, die zich ver verwijdert van het realisme, waarin veel Vlaams proza verzand is. (…) Tastbare magie, dat is het handelsmerk van Annelies Verbeke.’ – Trouw
'Vele humoristische alinea’s vol verbale opgewektheid.’ – Parool
'Reus is ook een heftig, compromisloos boek. Maar met een positief einde.’ – Red
'Een puike opvolger van haar eerste boek, Slaap!.’ – Libelle
'Verbeke heeft een bijzondere en trefzekere stijl.’ – Opzij
'Een maf boek, maar prettig maf.’ – Eindhovens Dagblad
'Interessant boek. Met interessante passages. Interessante invalshoeken. Interessante mensen ook…. Verbeke schrijft mooie zinnen. Ze presenteert ons sterke, veelzeggende beelden.’ – HP/De Tijd
'Annelies Verbeke laat in het koortsige, obsederende Reus zien hoe je in laatste instantie staande kunt blijven in een wereld die veel weg heeft van een freakshow in Total replay.’ – De Limburger
'Stijl: beeldend, sprankelend, elke zin een bonbon. De schrijnende levenspijn van de personages wordt verlicht door de compassie van Verbekes mooie zinnen.’ – BN/De Stem
'Na alle lof die deze jonge, Belgische schrijfster kreeg voor haar debuut Slaap!, dat eind 2003 verscheen, maakt ze met deze tweede roman de verwachtingen meer dan waar.’ – JAN
'De Vlaamse schrijfster Annelies Verbeke daagt met Reus, haar tweede roman, het complete oeuvre van het schrijvende deel van de Bridget Jones-generatie uit. Ze maakt literatuur van de ingrediënten ‘vrouw’, ‘rond de dertig’ en ‘op zoek’. (…) Verbeke blinkt in Reus weer eens uit in ‘ontklede’ taal. Simpele zinnen, angstaanjagend en geestig tegelijk. Verbeke won met haar eerste roman Slaap! diverse literaire prijzen. Met Reus zal dat ook weer kunnen, al zit de literaire wereld zo niet in elkaar. Ik gun haar een grote schare lezers. Ze verdient de hoofdprijs.’ – BLVD
'Met Reus verkent Annelies Verbeke net als in haar succesvolle debuutroman Slaap!, de scherpste kanten van de menselijke psyche, daar waar mensen kwetsuren oplopen. (…) Verbeke is er, mede door de beheerste manier waarop zij haar onderwerp benaderd heeft – ze schrijft korte zinnen, die in hun beknoptheid veel meer suggereren dan er effectief wordt gezegd –, in geslaagd een overtuigend beeld te schetsen van een vrouw op zoek naar zichzelf.’ – De Leeswolf
'Reus is niet zomaar een leuk, verzonnen verhaaltje. Het is maatschappijkritiek in literaire vorm. (…) Zowel Slaap! als Reus is geschreven vanuit het perspectief van de verwarde hoofdpersonen. Het kost Verbeke weinig moeite zich in te leven in deze personages.’ – Boek
'Het valt de meeste auteurs zwaar om een tweede roman te schrijven na een succesvol debuut. Zo niet de Vlaamse Verbeke (1976). Voor Slaap! kreeg zij in 2004 zeer veel lof en zowel de Vlaamse als de Nederlandse debutantenprijs. (…) Verbeke bouwt haar verhaal goed op en haar stijl kenmerkt zich door korte, heldere zinnen.’ – NBD/Biblion
De pers over Slaap!
'Slaap! is sinds Blauwe maandagen van Arnon Grunberg het meest indrukwekkende debuut dat in de Nederlandse letteren is verschenen. Lees!’ – NRC Handelsblad
'Verbeke is een bijzondere auteur (…) Zij maakt de banaliteit van het leven tot literatuur.’ – de Volkskrant
'Een literair fenomeen.’ – Trouw
`Een sfeervolle, suggestieve en trefzekere roman.’ – Opzij
'Een echt droomdebuut.’ – Marie-Claire
'Een romandebuut waarvan de meeste schrijvers-in-de-dop alleen maar kunnen dromen (…) een werkelijk prachtig debuut.’ – Spits
'Behoort tot het beste wat ik de laatste jaren gelezen heb (…) terecht het beste debuut sinds Blauwe Maandagen genoemd (…) een weergaloze tragikomedie.’ – Eindhovens Dagblad
'Een superieur debuut (…) Annelies Verbeke wordt geen grote, ze is het al.’ – Tubantia
'Grappig, eigenwijs, en soms aandoenlijk (…) De slapeloze zal zich met het debuut van Annelies Verbeke op zijn minst één nacht minder alleen voelen.’ – De Morgen
'Schrijven kan ze, getuige haar debuutroman over de hel van de slapeloosheid.’ – Het Nieuwsblad
'Annelies Verbeke is jong en eigengereid, en ze betreedt het literaire toneel meteen met groot naturel en grote zelfbewustheid.’ – Knack
'Een uitstekend verteller met veel fantasie en humor.’ – Skoop
'Ze heeft alles in zich om een oeuvre op te bouwen als een knuppel in een hoenderhok, vol dwarse, contraire humor. (...) Ze overtuigt ons ervan dat ze voldoende verwrongen verbeeldingskracht in zich heeft om het tot een nieuwe oproerkraaister van de Nederlandse literatuur te schoppen.’ – Focus Knack